MARSHMALLOWS EN FILOSOFIE

In gesprek met Hanneke van Kooten

Ik ben van harte welkom om te komen filosoferen. Met een blij hart rijd ik richting Hanneke en ben benieuwd wat ze voor me in petto heeft. Ik heb haar gevraagd om een setting te creëren waarin ze zich prettig voelt en waar we ontspannen kunnen praten. Tijd voor een serieus gesprek. Ik ben benieuwd naar de persoon Hanneke van Kooten.

fotografie: FOTOZEE | tekst: Mirjam Neeleman

Als ik aan Hanneke vraag, ‘Waar denk je aan als ik zeg: Filosoferen’, dan zegt ze: Ik ben niet zo’n filosofe denk ik, maar… ja, nadenken over het leven. Wat is goed en wat is slecht en onderzoeken binnen welke kaders jij daarin goed functioneert. En volgens mij doe je dat dan met mensen die je vertrouwt of met mensen die je goed kent en die jou goed kennen. Ik denk dat iedereen weleens filosofeert bij tijd en wijle. Als ik al filosofeer dan gaat het veelal over de toekomst denk ik. Wat je plannen zijn, wat je te wachten zou kunnen staan. De tijd achter je is geweest, daar valt in mijn optiek weinig over te filosoferen.

Zou het dan niet zo kunnen zijn dat je kunt filosoferen over dingen uit het verleden die je misschien anders of beter had kunnen doen?
Ja, maar dat kun je dan dus juist in de toekomst toepassen. Tuurlijk trek je lering uit het verleden! Sommige dingen besluit je anders te doen en andere zaken móet je zelfs anders doen. Je verleden heeft altijd invloed op hoe je zaken in het heden aanpakt of in de toekomst aan wilt pakken. Maar goed, om daar nou uren over te gaan zitten filosoferen? Ik denk sowieso veel na over oorzaak en gevolg van mijn handelen en doe iets met de uitkomst, zowel zakelijk als privé, maar ik ventileer dat dan niet altijd in een gesprek ofzo. Dat gaat vaak ook niet.

Zeker zakelijk gezien is daar gewoon geen tijd voor, tenminste niet binnen de dagelijkse routine. Door het werk en de hectiek van alledag vaar je op je eigen kompas met maar één doel; de dingen doen die gedaan moeten worden. Nu we het hierover hebben bedenk ik me ineens dat sommige dingen misschien ook wel anders zouden kunnen.

Doel je nu op praktische zaken of op hoe je met gevoelens en emoties omgaat?
Beide denk ik. Ook praktische zaken hebben invloed op mensen. Ik noem een voorbeeld: Al is het alleen maar de keuze of papa of mama de kinderen naar school brengt. Praktisch gezien is het handiger dat ik dat doe, maar misschien kan papa dit net zo goed eens doen. Ook leuk! Dat we de rollen eens omdraaien en even uit de comfortzone (of gewenning) stappen. Lachend: daar moet ik met Jan toch echt eens over filosoferen!

Praat je veel met Jan? En zo ja, neigt dat dan meer naar filosoferen of discussiëren? Jullie runnen met elkaar een zaak. Hoe gaat dat bij jullie?
Jan en ik liggen wel heel vaak op één lijn. Zowel privé- als op zakelijk vlak. In ons geval praten we vaak als er iets onbekends staat te gebeuren. Bijvoorbeeld bij het openen van een nieuwe winkel. Dat blijft altijd spannend. Je weet natuurlijk niet echt of je daar juist aan doet. Jan en ik kunnen dan uren brainstormen over de voors- en tegens. Dat kunnen wij echt heel goed samen. Er is dan geen enkele sprake van discussie. Jan vindt het bijvoorbeeld heel fijn om de inrichting van de winkels met mij te bespreken. In mijn optiek zijn we dan toch aan het filosoferen om tot het beste resultaat te komen. Dat vind ik dan wel zó ontzettend leuk! Dát zijn Jan en ik, ten voeten uit, samen.

Oh, wat klinkt dat ontzettend goed! Ja, dat hebben wij echt. We delen allebei nog steeds dezelfde passie. We bestaan inmiddels ruim 13 jaar en daardoor is er natuurlijk veel veranderd in onze samenwerking. We zijn ooit met z’n tweetjes gestart. Dat Van Kooten Tuin en Buiten Leven zo’n groei door zou maken hadden we nooit durven dromen. Het gevoel van passie voor dat wat we doen, hebben we nog steeds allebei en ik denk dat die passie ook onze drijfveer is. Overigens wil het niet zeggen dat wij altijd over de zaak praten thuis. Vroeger wel, maar inmiddels hebben we dat wel afgeleerd, alhoewel dat heel soms nog weleens een discussiepunt kan zijn.

Er moet echt ruimte zijn voor andere dingen dan Van Kooten Tuin en Buiten Leven vind ik, zeker voor de kinderen. Ik kan dat wel beter dan Jan. Die laat heel moeilijk dingen los. Ik heb overigens veel ontzag voor hem, hij werkt echt heel hard. Nu ik dit zo zeg denk ik trouwens wel dat discussiëren in algemene zin moeilijker is dan filosoferen. Ergens ga je ‘harder’ het gesprek in. In een discussie verdedig je jouw standpunt, terwijl je met filosoferen goed luistert naar de zienswijze van de ander, ook als dat tegen jouw normen en waarden indruist en dán is het de kunst om er vervolgens geen oordeel over te vellen.

‘MEER TIJD VOOR HET GEZIN’

Normen en waarden noem je. Wat is een belangrijke norm voor jou?
Als we dan even teruggrijpen naar het discussiepunt; ‘meer tijd voor het gezin’, dan is dat wel een belangrijke norm voor mij. Met de komst van Harold en Tjeerd is er veel veranderd. Natuurlijk hebben we een druk bestaan, maar de kinderen mogen daar niet de dupe van zijn. Ik wil bijvoorbeeld perse dat we er met het avondeten allemaal zijn, gewoon even gezellig aan tafel met z’n viertjes. Ik kook een lekker ‘prakkie’ en geniet dan als de kinderen daarvan genieten. Dus ja: gezonde aandacht voor de kinderen binnen een ‘normaal’ gezinsleven is wel een belangrijke norm voor mij. In die zin is mijn rol binnen het bedrijf daarom wel iets veranderd. Ik verdeel mijn aandacht op meerdere vlakken. Misschien kan ik het daarom ook beter loslaten. Jan is zes dagen per week met de zaak bezig en weet nog steeds alle ins-& outs. Doordat ik minder aanwezig ben, krijg ik niet alles meer mee.

Hoe staan geld verdienen en succesvol zijn voor jou in verhouding met elkaar?
Jan en ik begonnen ooit met niets. Alles wat we hadden hebben we geïnvesteerd in tuinhout. Best een gok. Tuurlijk moet je geld verdienen om voor jezelf en je gezin te kunnen zorgen, maar het uitgangspunt is nooit geweest om heel veel geld op de bank te krijgen. Mijn gevoel van succes is niet gekoppeld aan geld verdienen. Dat ligt in een heel andere hoek voor mij.

Leg eens uit.
Ik haal bijvoorbeeld ontzettend veel positieve energie uit het bedrijf als de onderlinge sfeer heel goed is. Het zijn niet Jan, Benjamin en Hanneke die het doen. Van Kooten Tuin en Buiten Leven wordt gedragen door ruim 100 collega’s die dagelijks aan het werk zijn, verdeeld over zes vestigingen en twee magazijnen. Ik kan me heel trots voelen als medewerkers boven zichzelf uitstijgen. We investeren heel veel tijd in trainingen en opleidingen. We nemen mensen mee in onze passie denk ik. Dat geeft het werk een extra dimensie en het enthousiasme werkt vaak aanstekelijk. Ik word er oprecht blij van als ik zie dat een collega onze klanten met de juiste know-how te woord staat. Dan denk ik echt: Ja, dát is Van Kooten Tuin en Buiten Leven. Een bedrijf met specialisten op diverse vlakken. Daar kan ik enorm van genieten en dat voelt dan wel als ‘Mission Completed’. Het delen van het succes vind ik enorm leuk! We staan heel dicht bij ons medewerkers en zijn altijd bereikbaar. In dat opzicht zijn we altijd ‘klein’ gebleven. Het menselijk aspect hebben we hoog in het vaandel staan.

De ene keer zeg je medewerkers en de andere keer collega’s.
We zien de mensen die bij ons werken als collega’s. Jan staat nog steeds net zo makkelijk op een bouwplaats als dat nodig is. Natuurlijk zijn de lijnen niet meer zo kort als destijds, inmiddels hebben we zes vestigingen, maar we willen betrokken blijven bij onze collega’s. Gelukkig is Benjamin erbij gekomen. Hij is een zeer belangrijk aanspreekpunt binnen het bedrijf voor onze medewerkers.

Toch kan leidinggeven aan zo’n groot bedrijf niet altijd zo rooskleurig zijn met zoveel personeel.
Nee, dat is ook zo. Maar goed, als er een kink in de kabel is, dan proberen we wel altijd te achterhalen wat de drijfveer is van iemand om iets wel of juist níet te doen. Ik wil hier niet te diep op in gaan, maar ik kan wel zeggen dat we proberen in het goede van de mens te blijven geloven. Niets menselijks is ons vreemd, maar natuurlijk; Ja, er zijn wel grenzen.

Hoe blijf je dan vertrouwen in plaats van wantrouwen in zulke situaties?
Nou, ik denk dat je het vertrouwen vindt bij de rest van onze werknemers. Soms zit er iemand tussen die ‘misbruik’ maakt van de vrijheid – op basis van vertrouwen – die ze krijgen, maar gelukkig gebeurt dat echt heel weinig. Met onze sollicitatieprocedure zijn we dan weer wel heel streng. Maar er glipt er weleens eentje tussendoor die niet in het team past. Én, het leven laat zich niet dirigeren. Soms komen mensen in situaties terecht waardoor ze veranderen in de loop der tijd.

van-kooten-tuin-en-buitenleven

We dwalen wel weer helemaal af richting het bedrijf. Ik denk dat het in jullie geval toch onvermijdelijk is in dit gesprek.
Haha… ja, je hebt gelijk… gooi het eens over een andere boeg…

Ouder worden, vind je dat lastig?
Lachend: Wat een moeilijke vragen stel je eigenlijk… Ik ben 37. Nog hartstikke jong, maar ook niet meer piepjong. Ik hou van een goed verzorgd uiterlijk voor mezelf, maar ik denk dat schoonheid uiteindelijk toch vanbinnen zit en dan maakt het niet uit hoe oud je bent. Ik merk wel dat ouder worden ook voordelen heeft. Daar waar je als jonge vrouw als een malle heel streng bent voor jezelf in de zin van: stipt op tijd de dag starten en in een soort ratrace heel de dag keihard aan het werk zijn, wordt je als wat ouder wordt, wat minder streng voor jezelf. Nogmaals, ook door de komst van de kinderen is dat wat anders geworden. Je kunt niet op alle plekken tegelijk zijn. Je moet een goede verdeling maken en dat betekent dat er zaken zijn die je los moet laten. Dat gaat me wel steeds beter af, maar toch vind ik het soms nog lastig. Dat is nog wel een ‘leerpuntje’ voor me.

Geeft dat interne stress?
Intussen niet meer, maar ja, dat had ik wel inderdaad. Juist omdat ik het werk zo ontzettend leuk vind en niks wilde missen. Aan de andere kant zijn mijn kinderen het allerbelangrijkste. Die spagaat waar je dan als vrouw in zit zal vast herkenbaar zijn voor velen. Je moet de juiste balans zien te vinden. En dat lukt me nu gelukkig heel goed. Tegenwoordig werk ik ‘s middags veelal vanuit huis.

Zou het jou gelukkig maken als je hele dagen zou kunnen knutselen?
Haha… nee, dat denk ik niet. Alhoewel ik het er wel hartstikke gezellig vind uitzien als je zo’n tafereeltje ziet in de bladen bijvoorbeeld, vol met knutseltips. Maar nee, ik ben geen knutselmoeder. Als Jan tegen mij zou zeggen: ‘Han, je stopt met werken en gaat lekker hele dagen thuis voor de kinderen zorgen!’, dan hebben we écht een serieus discussiepunt! Overigens zeg ik niet dat het goed of fout is, maar bij mij past het niet. Sterker nog, ik zou er niet leuker van worden. Ik geniet als de kinderen genieten. Lachend: Dus ik zit gewoon ook een hele middag bij Ballorig hoor.

Wil je zelf nog iets kwijt?
Ik moet zeggen dat ik deze insteek van ‘interviewen’ heel leuk vind. Je komt tot een heel ander gesprek. Sommige dingen hebben me aan het denken gezet. Superleuk! Zo zie je maar, we kunnen het allemaal niet alleen. We hebben elkaar nodig voor nieuwe of andere inzichten. Ik hoop dat ik in die zin ook voor jou een leuke gespreksparter ben geweest.

Dat is zeker het geval! Zullen we dan nu de Marhsmallows gaan roosteren en er nog een wijntje op nemen? Even genieten nog van deze mooie winteravond?
Ja, dat lijkt me een goed plan.

Bedankt Hanneke, voor dit openhartige gesprek.

marshmallows-fotozee

Blokhutvillage

De gebruikte materialen op de foto’s zijn natuurlijk verkrijgbaar bij Van Kooten Tuin en Buiten Leven.
J. van der Heydenstraat 10, 3281 NE Numansdorp | Tel: 0186 655 990
www.vankootentuinenbuitenleven.com | info@vankootentuinenbuitenleven.com

By |2018-07-27T23:11:06+00:00januari 2018|Tags: , |